ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਝਲਕਦੀ ਰਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ

ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਰੱਬ  ਨੇ ਧਰਤੀ ਸੁੰਦਰ ਬਣਾਈ ,
ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਝਲਕਦੀ ਰੱਬ ਦੀ  ਵਡਿਆਈ ।

ਬੇਅੰਤ ਅਪਾਰ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਉਪਕਾਰ,
ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੁਖੀ ਵਸਦਾ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ,
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਇਹ ਰਹਿੰਦੇ ਸਦਾ ਤਿਆਰ,
ਰੁੱਖਾਂ ਬਾਝੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਨਰਕ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਕਾਈ ,

ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਝਲਕਦੀ ਰੱਬ ਦੀ  ਵਡਿਆਈ ।

ਕਿਵੇਂ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂ ਵੀਰੋਂ ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ੲਹਿਸਾਨ ,

ਇਹਨਾਂ ਬਾਝੋਂ ਸਾਡਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਕੋਈ ਨਾਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ,

ਰਹਿੰਦੇ ਸਦਾ ਤਿਆਰ ਇਹ ਹੋਣ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨ ,

ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੇ ਕੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰਵਾਈ ,

ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਝਲਕਦੀ ਰੱਬ ਦੀ  ਵਡਿਆਈ ।

ਜੇ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣੇ ,

ਜੇ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਾਰੇ ਜਾਣੇ ,

ਜੇ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਰੁੱਖ ਲਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਾਣੇ ,

ਤਾਂ ਹੀ ਅਗਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰਨਗੀਆਂ ਸੁਖ , ਚੈਨ ਤੇ ਆਰਾਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ,

ਰੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਝਲਕਦੀ ਰੱਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ।

ਤੇਰੇ ਵਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ

ਤੇਰੇ ਵਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪਾਲ ਲੰਘਾਵਾਂ ,
ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮੈਂ ਰਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਵਾਂ  ।


ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ,
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਹੱਲ ਕਰਦੀ ,
ਮਿੱਠੇ ਲਫਜ਼ ਵਰਤ ਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਕਰਦੀ ,
ਤੇਰੇ ਇਸੇ ਸੁਭਾਅ ਕਾਰਣ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੁੰਦੇ ਜਾਵਾਂ ,
ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮੈਂ ਰਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਵਾਂ  ।


ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ,
ਦਿਲ ਗੱਦ ਗੱਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ,
ਤਾਹੀਓਂ ਹੈ ਹਰਸਿਮਰਨ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਬੜੀ ਜ਼ਰੂਰਤ,
ਜੇ ਤੂੰ ਆਵੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ , ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਵਾਂ ,

ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮੈਂ ਰਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਵਾਂ  ।

ਓਹ ਵੇਲਾ ਅਣਮੁੱਲਾ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਹੋਵੇ ਨੇੜੇ,

ਤੇਰੀ ਦੀਦ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਦਰਦ ਰਹਿੰਦੇ ਕਿਹੜੇ,

ਤੂੰ ਓਹ ਵਿਸ਼ੇ ਭੁਲਾਉਂਦੀ ਮੈਨੂੰ ਉਦਾਸ ਕਰਦੇ ਜਿਹੜੇ,

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਫਿੱਕਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ 'ਚ ਉਡਾਵਾਂ ,

ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮੈਂ ਰਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਵਾਂ  ।

ਹੁਣ ਸਾਫ਼ ਸਾਫ਼ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਮੈਂ ,

ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ  ਤੇਰਾ ਦਿਲੋਂ ਸਤਕਾਰ ਕਰਦਾ ਮੈਂ ,

ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਵਾਰ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਮੈਂ ,

ਤੇਰੀ ਤਰੱਕੀ , ਖੁਸਹਾਲੀ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀਕਲਾ ਲਈ ਮੰਗਾਂ ਮੈਂ ਦੁਆਵਾਂ ,

ਤੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮੈਂ ਰਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਵਾਂ  ।

ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ

Dedicated to unforgettable Nusrat Fateh Ali Khan (October 13, 1948 - August 16,1997). I tried my best but still I feel this poem doesn't even give an idea about an iota of his talent.

ਮਨ ਮੋਹ ਲਿਆ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਦਾ ਜਲਵਾ ਦਿਖਾ ਕੇ ,
ਹਰਸਿਮਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਤੈਨੂੰ ਰੱਖੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਸਾ ਕੇ  ।
ਇਹ ਦੁਨੀਆ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਰਦੀ ਨਿਰਾਸ਼ , ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਮਨ ਨੂੰ ਸਤਾ ਕੇ ,
ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਮੈਂ ਇਹਨੂੰ ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਆ ਕੇ ।
ਤੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ,
ਕਰਾਮਾਤ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾ ਕੇ ।
ਪਿਆਰ , ਸ਼ਰਦਾ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਕਵਾਲੀ ਗਾ ਕੇ ,
ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਤੂੰ ਸਵਰਗ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰਾ ਕੇ ।
ਰੂਹ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਤੇ ਫਿਕਰਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਉਡਾ ਕੇ ,
ਸੁੱਖ , ਚੈਨ , ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਗੀਤ ਸੁਣਾ ਕੇ ।
ਭਾਗਾਂ ਭਰਿਆ ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਪਾ ਕੇ ,
ਰਬ ਨੇ ਭਲਾ ਕੀਤਾ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ ।

ਇਹ ਬੇਪਰਵਾਹ ਮਨ ਇਸ ਗਲ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਰਿਹਾ,
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕਾ ਮੈਂ ਇਸ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਿਹਾ ,
ਤੂੰ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ , ਮੈਂ ਲੈਂਦਾ ਰਿਹਾ ,
ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਜੀਵਨ ਲੰਘਦਾ ਰਿਹਾ ,
ਮੇਰੀ ਮੂਰਖਤਾ ਤਾਂ ਵੇਖੋ , ਧੰਨਵਾਦ ਕੀ ਕਰਨਾ ,
ਹੋਰ ਮੰਗਦਾ ਰਿਹਾ  ।

ਮੈਂ ਮੂਰਖ ਬੇਅਕਲ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀ ,
ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ , ਕੀ ਗਲਤ ਕੀ ਸਹੀ ,
ਰੋਂਦਾ ਸੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਉਂ ਓਹ ਕੰਮ ਹੋਇਆ ਖਰਾਬ ,
ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਜਦੋਂ ਮਿਲਿਆ ਜਵਾਬ ,
ਸੁਣੀ ਨਹੀ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਹਰ ਇੱਕ ਦੁਆ , ਇਹ ਵੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ,
ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੁਖੀ ਬਣਾਈ ।

ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਛੋਟੀ , ਮੇਰੀ ਅਹੁਦਾ ਛੋਟਾ , ਪਰ ਵੱਡਾ ਮੇਰਾ ਹੰਕਾਰ ਹੈ ,
ਤੂੰ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਦਾ ਬਾਦਸ਼ਾਹ , ਤੇ ਵੱਡਾ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰ ਹੈ ,
ਓਹ ਦਾਤਾ ਬਖਸ਼ਣਹਾਰ , ਬੇਅੰਤ ਅਪਾਰ ਨੂਰ ਹੈ ,
ਚਾਹੁੰਦਾ ਓਹਨੂੰ ਜੇ ਤੂੰ ਹਰਸਿਮਰਨ, ਕਾਮ , ਕ੍ਰੋਧ , ਲੋਭ , ਮੋਹ , ਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ ।

ਕੀ ਮਿਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ?

In the memory of a terrorist attack on a school in Peshawar , Pakistan on December 16, 2014 in which 150 people , including 133 children were killed.


ਬੱਚੇ ਸੀ ਓਹ ਮਾਸੂਮ ਅਤੇ ਨਦਾਨ,
ਲੈ ਰਹੇ ਸੀ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਦਾ  ਗਿਆਨ,
ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ,
ਪਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤੂੰ ਕਈਆਂ ਦੇ ਸੁਪਣੇ ਚਕਨਾ ਚੂਰ ,
ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੀ ਮਿਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬੇਕਸੂਰ ।

ਨੌਂ ਮਹੀਨੇ ਕੁੱਖ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਸਬਰ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ,
ਬੋਲਣਾ , ਖੜਨਾ ਅਤੇ ਤੁਰਨਾ ਸਿਖਾਇਆ ਲਾ ਕੇ ਕਈ ਸਾਲ ,
ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਹੀ ਕੋਈ ਆਉਣ ਦਿੱਤੀ , ਰੱਖਿਆ ਪੂਰਾ ਖਿਆਲ,
ਇੱਕ ਪਲ ਵਿਚ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਪਿਉ ਤੂੰ ਦੂਰ ,
ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੀ ਮਿਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬੇਕਸੂਰ ।

ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੇਰਾ ਕੀ ਸੀ ਵਿਗਾੜਿਆ,
ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਦਰਦੀ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ,
ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਫਾੜਿਆ,
ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀ  ਕਿਸੇ ਧਰਮ ਦਾ ਦਸਤੂਰ,
ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੀ ਮਿਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬੇਕਸੂਰ ।

ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੂੰ ਰਬ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਹੈ ਹਾਜ਼ਰੀ ਲਾਉਣੀ   ,
ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਹੈ ਓਹਨੇ ਕੋਈ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਉਣੀ,
ਉਸ ਦਿਨ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਬਰਬਾਦ ਹੋਈ ਜਿੰਦ ਚੇਤੇ ਆਉਣੀ ,
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪੁੱਛਿਆ ਇਹ ਸਵਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਆਵੇਗਾ ਜ਼ਰੂਰ ,
ਪਤਾ ਨਹੀ ਕੀ ਮਿਲਿਆ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਬੇਕਸੂਰ ।

ਕੀ ਲੋੜ ਤੈਨੂੰ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੀ ?

ਗਲ ਸੁਣ  ਕੁੜੀਏ ਤੇਰੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਵਾਰੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹਾਂ ,
ਚੈਨ ਲੈ ਲਿਆ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦਾ ਬਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਨਿਗਾਹਾਂ ,
ਹੁਣ ਤਾਂ ਜੀਅ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਬਸ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਵੇਖੀ ਜਾਵਾਂ ।

ਦਸ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਸੋਹਣੀਏ ,
ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ ਬੇਤੁੱਲੀ , ਹੱਦ ਤੋਂ ਵਧ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ ।

ਤੂੰ ਕੀ ਜਾਣੇ ਤੇਰੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡਾ ਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਹਾਲ ,
ਇੱਕੋ ਸ਼ੌਂਕ ਰਹਿ ਗਿਆ ਮੇਰਾ ਬਸ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ,
ਲੋਕੀਂ ਪੁੱਛਦੇ , ਕਿਉਂ ਫਿਰਦਾ ਮਾਰਾ ਮਾਰਾ , ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਬੇਪਰਵਾਹ ,
ਸੱਚ ਆਖਾਂ ਕੁੜੀਏ  , ਇਹ ਤੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁੱਖੜੇ  ਦਾ ਹੀ ਕਮਾਲ ।

ਦਸ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਸੋਹਣੀਏ ,
ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ ਬੇਤੁੱਲੀ , ਹੱਦ ਤੋਂ ਵਧ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ ।

ਸਜਾ ਸੁਆਰ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਰੱਬ ਨੇ , ਭੇਜਿਆ ਵਿਚ ਸੰਸਾਰ ,
ਦਿੱਤਾ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸੋਹਣਾ ਮੁੱਖੜਾ , ਦਿਲ ਕਰੇ ਵੇਖਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ,
ਜਦ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ ਓਹਨੇ , ਫੇਰ ਕਿਉਂ ਕਰੇ ਤੂੰ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ।

ਦਸ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਸੋਹਣੀਏ ,
ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ ਬੇਤੁੱਲੀ , ਹੱਦ ਤੋਂ ਵਧ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ ।

ਤੇਰੇ ਮੁੱਖੜੇ ਵਿਚੋਂ ਝਲਕਦੀ ਰੱਬ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ,
ਵੇਖ ਕੇ ਇਹਨੂੰ ਮੈਂ  ਸਦਾ ਆਪਣੀ ਚਿੰਤਾ ਮਾਰ ਗਵਾਈ,
ਫੇਰ ਕਿਉਂ ਕਰਕੇ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ,
ਤੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਅਣਮੁੱਲੀ ਰਚਨਾ ਲੁਕਾਈ ?

ਦਸ ਹਾਰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਦੀ ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਲੋੜ ਸੋਹਣੀਏ ,
ਸੂਰਤ ਤੇਰੀ ਬੇਤੁੱਲੀ , ਹੱਦ ਤੋਂ ਵਧ ਮਨਮੋਹਣੀ ਹੈ ।

ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਯਾਦ ।

ਹੋਣੇ  ਕਿਉਂ ਸੀ ਇਹ ਸਿੱਖੀ ਸਰੂਪ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਦ ,
ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਯਾਦ ।

ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿੱਖੀ ਨੂੰ ਜਾਨਣ ਦੀ ,
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਨਣ ਦੀ ,
ਹੋਣੇ ਕਿਉਂ ਸੀ ਫੇਰ ਭੇਡ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਔਲਾਦ ,
ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਯਾਦ ।

ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ,
ਹੋਣਾ ਸੀ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਵੀ ਓਹੀ ਰੂਪ ਖਾਸ ,
ਛੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਇਹਨਾਂ ਨੇ   ਵੀ ਅਮ੍ਰਿਤ , ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਇਹਦਾ ਸੁਆਦ ,
ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਯਾਦ ।

ਯਾਦ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜੇਕਰ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਵਡੇਰਿਆ ਦੀਆਂ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ,
ਨਾ ਲਾਂਦੇ ਦਾਗ ਧਰਮ ਨੂੰ , ਨਾ ਬਰਬਾਦ ਕਰਦੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਵਾਨੀਆਂ ,
ਹੋਣਾ ਕਿਉਂ ਸੀ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਅਣਮੁੱਲਾ ਜਨਮ ਬਰਬਾਦ ,
ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਯਾਦ ।

ਕਦੇ ਨਹੀ ਓਹ ਜਗ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਅਖਵਾਉਂਦਾ ,
ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਭੁਲਾਉਂਦਾ ,
ਨਾ ਪਹਿਚਾਣ , ਨਾ ਵਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਓਹਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਭੁੱਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ,
ਹੁੰਦਾ ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਯਾਦ ।